Vergeet je verleden niet het heden

Het verleden is als een dansende, brandende kaars. Net aangestoken brandt hij intens en fel, maar onverbiddelijk wordt zijn brandstof schaars en wint vergetelheid dit eeuwig spel.   Want vergeten zit in het menselijk wezen. Het geheugen tart wat eens schrijnend was. Liever wil een mens helemaal niet vrezen. En zo wordt onze vrijheid breekbaar als glas.   Wat onze demonen scheidt van dit heden, zijn onze herinneringen aan pijn en verdriet. Zij beschermen tegen ons razende verleden en voorkomen dat oude ellende opnieuw geschiedt.   Het is nu belangrijker dan ooit tevoren, dat ons breekbare glas wordt verstevigd. Met het indringende besef van wat wij ooit verloren, wordt onze kwetsbare vrijheid blijvend verdedigd.     Dennis Kamst